Zasłużeni: Teodor Anioła

Dodano: 05-01-2010 18:14 Komentarzy: 50169 Autor: Michał Jankowski Źródło: n/a
Tagi: Artykuły

Biografia Teodora Anioły:

Urodzony w Poznaniu 4 listopada 1925 roku Mistrz Sportu jest najjaśniejszą z gwiazd w historii Lecha. Wybitny strzelec, właściciel kilku klubowych rekordów, absolutny lider powojennego Kolejorza. Niezwykle skuteczny w barwach poznańskiego klubu nie spełnił się w reprezentacji Polski, w której rozegrał 7 meczów i strzelił 2 bramki. Występy na pierwszoligowych boiskach zamknął bilansem 196 spotkań i 141 bramek, co przynosi mu ósme miejsce w klasyfikacji najlepszych strzelców w historii polskiej ligi.

Ze względu II wojnę światową sportowa kariera Anioły na dobre rozpoczęła się w wieku 20 lat., choć już wcześniej brał udział w konspiracyjnych rozgrywkach. Dostrzeżony przez Franciszka Bródkę od czerwca 1945 został zawodnikiem Kolejowego Klubu Sportowego i w barwach poznańskiego klubu z ledwie roczną przerwą występował już do końca kariery. Od razu dał się poznać jako wybitny snajper. Teodora Aniołę charakteryzowała gra nieustępliwa, przebojowa, pełna poświęcenia i pasji. Nikt tak jak on nie potrafił znaleźć w gąszczu nóg drogi do siatki. Bywało, że zdobywał bramki leżąc na murawie! Niedostatki techniczne nadrabiał piekielnie silnym, zaskakującym i błyskawicznym uderzeniem na bramkę rywali. 14 marca 1948 roku poznański klub zadebiutował w pierwszej lidze wyjazdowym meczem z Widzewem Łódź.

Pierwszą, historyczną bramkę zdobył właśnie Anioła. Już od roku 1947 aż do 1957 rokrocznie był najlepszym strzelcem drużyny, co stanowi do dziś niemal niemożliwy do pobicia klubowy rekord! W roku 1949 do drużyny dołączył Henryk Czapczyk, który wraz z Edmundem Białasem i Teodorem Aniołą stworzył słynny "tercet A-B-C". Trójka napastników budziła postrach wśród ligowych defensorów i bramkarzy. Dość powiedzieć, że w ciągu dwóch sezonów grając wspólnie w ledwie 35 meczach trójka "dębieckich bombardierów" zdobyła łącznie 66 bramek. W latach 1949,1950 i 1951 nasz bohater jako pierwszy w historii trzy razy z rzędu zdobył tytuł króla strzelców. Kolejnego niezwykłego wyczynu Teoś dokonał 27 sierpnia 1950 roku. Tego dnia na dębieckim stadionie ustanowiono dwa do dziś niepobite klubowe rekordy. Poznański klub pokonał Szombierki Bytom 11:1, co pozostaje najwyższą ligową wygraną Lecha w historii, a Teodor Anioła zdobył tego dnia sześć bramek. Również tej sztuki nie udało się dokonać żadnemu innemu piłkarzowi Kolejorza.

W roku 1951 swą bogatą i nierozerwalnie związaną z Kolejorzem karierę zakończył Edmund Białas i tym samym rozpadł się "Tercet A-B-C". Ciężar zdobywania goli niezmiennie spoczywał jednak na barkach Anioły, który jeszcze kilka sezonów był najskuteczniejszym strzelcem drużyny. Imponujący bilans 141 bramek zdobytych w pierwszej lidze mógłby być jeszcze bardziej okazały gdyby nie degradacja jaka stała się udziałem Lecha. Ns drugim froncie Anioła wciąż pozostawał wiodącą postacią. Niespodziewanie w roku 1959 stał się bohaterem skandalu, jaki wybuchł gdy Teodor Anioła zapragnął przenieść się do Warty Poznań. Po serii nieprzyjemnych doświadczeń z działaczami Lecha rozgorzała prasowa dyskusja. Prasa nie kryła oburzenia postępowaniem działaczy Lecha, którzy nałożyli na swego najlepszego zawodnika dyskwalifikację. Po występach w Warcie Poznań niespodziewanie dla kibiców Anioła wrócił do składu Lecha jesienią jeszcze tego samego roku. W roku 1960 Lech wygrał drugoligowe rozgrywki i wrócił na boiska ekstraklasy, a sam Anioła raz jeszcze został najskuteczniejszym piłkarzem drużyny. Może pochwalić się również rzadkim wyczynem- strzelił bramkę każdej pierwszoligowej drużynie przeciw której grał! Nie ma wątpliwości co do tego, kto był sztandarową postacią ówczesnego Lecha. Wówczas mówiąc Lech myślało się Anioła i na odwrót. Poznański snajper przez całą swą karierę imponował niebywałą skutecznością. Jego bramki wielokrotnie przesądzały o zwycięstwie Lecha. I tylko zdziwienie może budzić fakt, że tak wybitny zawodnik nie został pierwszoplanową postacią kadry narodowej.

W reprezentacji Polski zadebiutował w 1950 roku meczem przeciw Albanii. Kolejne mecze nie przynosiły mu powodzenia. Dopiero w swym piątym występie dla Polski, przeciw NRD zdobył dwie bramki. Jak się miało okazać jedyne swe gole w biało-czerwonych barwach. Również siedmiokrotnie wystąpił w kadrze Polska B zdobywając 4 gole. Wszystko to oczywiście jako zawodnik poznańskiego Lecha.

Nieprzeciętne umiejętności, niepowtarzalne rekordy i serce oddane klubowi stawiają Teodora Aniołę na pierwszym miejscu wśród tych największych. Pamięć jego dokonań i stawianie tych osiągnięć za wzór dla kolejnych pokoleń lechitów pozwoli mu żyć w pamięci kibiców na zawsze. Anioła zmarł w podpoznańskim Strykowie 10 lipca 1993 roku.

Imię i Nazwisko:	Teodor Anioła
Urodziny:	04.11.1925
Zmarł:	10.07.1993
Pozycja:	prawy łącznik
Mecze w Lechu:	301 potwierdzonych spotkań i 251 potwierdzonych bramek: w 1 lidze: 196 meczy/141 bramek o wejście do 1 ligi: 15 meczów, 29 bramek w 2 lidze: 45 meczów/26 bramek o mistrzostwo okręgu: 31 meczów/40 bramek w Pucharze Zlotu: 10 meczów/12 bramek w Pucharze Polski: 4 mecze/3 bramki
Debiut w Lechu:	01.07.1945, z Polonią Jarocin (11:10), 3 bramki
Ostatni mecz:	14.05.1961 z Cracovią Kraków (1:1)
Sukcesy:	- Najlepszy snajper Lecha w latach 1947-1957 i 1960. - Król strzelców ligi polskiej w latach 1949-1951. - 7 krotny reprezentant Polski, strzelec dwóch bramek